De Wibautstraat werd in 1939 naar wethouder Floor Wibaut vernoemd. Met het Wederopbouwplan van 1953 groeide de straat uit tot een vierbaansweg, een van de breedste stadsboulevards van Amsterdam. Er waren zelfs plannen om de weg door te trekken tot Centraal Station. Dat plan sneuvelde, maar de metrolijn kwam er wel, met de Nieuwmarktrellen als gevolg. De straat werd een symbool van het idee dat de auto in de stad zoveel mogelijk vrij baan moest krijgen. Ze stond lang bekend als een van de lelijkste straten van de stad en werd zelfs 'de architectonische as van het kwaad' genoemd.
Het Van Eesteren Museum kijkt daar anders naar. Tijdens deze fietstocht, onderdeel van het jaarthema 'de auto', worden de brutalistische gebouwen op en rond de Wibautas onder de loep genomen. Denk aan de voormalige krantengebouwen van de Volkskrant, Het Parool en Trouw (later de thuisbasis van club Trouw), de Renaultgarage en de banketbakkersschool. De tocht staat ook stil bij de transformatie sinds 2001: een groene middenberm, vernieuwde metro-ingangen en recent 'de knip', waarbij het aantal rijstroken werd teruggebracht. Zo ontstaat een beeld van de modernistische visie op de auto en de stadsvorming die daarbij hoort, en van hoe de verkeersader verandert terwijl de sporen van vroeger zichtbaar blijven.