Image

Industrieel bouwen. Is dat een uitweg uit de wooncrisis? Voor de volgende Bouw Woon Leef (AT5) draaien we de zonovergoten opening van Brasa village, de houten flexwoningwijk in Zuidoost. Het blijkt te kunnen: 520 woningen realiseren in drie jaar, waarvan één jaar bouwen. 
Na de opnames snel door naar de jaarlijkse vastgoedbeurs Provada in de RAI. Veel galmende ruimtes vol pakken, hakken en praatjes, maar ook inhoudelijke sessies. Er móet ook wel wat gebeuren, onderhand. Goede voornemens, innovatie en opschalen vanuit de overheid, welwillendheid van marktpartijen, wat zit er nog in de weg? 

Er wordt geproost, er worden handtekeningen gezet – de dagelijkse Provada-krant staat er vol mee. Nu gaan we echt samen optrekken. Ik luister en leer dat alles op groen staat.
Industrieel bouwen kan de woningbouw enorm versnellen, zonder dat het een eenheidsworst wordt. Dan moet het aan de voorkant wel beter geregeld worden. Want daar stuit je, behalve op wetten en bezwaren, vooral op verschillende belangen. 

We moeten elkaar meer vertrouwen en iets meer loslaten, aldus Charlotte Meulenbelt, senior projectontwikkelaar Flexwonen bij Ymere. Aha, now we’re talking, denk ik in goed Nederlands. 
In alle sessies die ik bijwoon wordt veel wilskracht getoond. Stellingen worden met feiten en cijfers onderbouwd, marktpartijen innoveren met computermodellen en eigen fabrieken. Iedereen doet z’n best. 
In een rustige hoek van de RAI hoor ik Hans Meurs van projectontwikkelaar VORM zeggen dat het vaak hangt op verschillende belangen en versnippering. “Als we het eigen belang niet los willen laten, dan houdt het op.” Weer dat loslaten, maar dan moet er wel vertrouwen zijn. Daarover is iedereen het eens. 

Vertrouwen is een broos iets. Het komt zoals bekend te voet, maar gaat te paard. Overheid, markt en corporaties, vertrouwen die elkaar genoeg? Zodat ze zich minder angstig indekken tegen elke mogelijke inperking van hun beleid, van hun belang? Oef, ik weet het niet. 
Ik weet wel dat in 2030 de helft van de woningen uit de fabriek zou moeten komen, dat is over vier jaar! Het proces dat aan het bouwen voorafgaat duurt gemiddeld vijf jaar. Dit is inmiddels mijn achtste Provada – en ik hoor heel voorzichtige toenaderingen. Maar is het genoeg om de wooncrisis te bezweren, of in ieder geval te verzachten? 

Ik krijg het warm, moet naar buiten, de frisse lucht in. Na een paar minuten fietsen, op een rijwiel dat alleen op spierkracht draait, sta ik tussen het groen en de graven op Zorgvlied. Ik haal diep adem en bedenk dat één ding zeker is: als we maar lang genoeg wachten krijgen we allemaal een dak boven het hoofd.