Wat als Amsterdam zichzelf zou kunnen voeden? Een stad waarin voedsel niet van de andere kant van de wereld hoeft te komen, maar waar het wordt geproduceerd in en rondom de stad. Waar lege daken, bedrijventerreinen en stadsranden ruimte maken voor voedselproductie, bewoners gezamenlijk voedsel organiseren en korte ketens zorgen voor verser voedsel, minder transport en meer grip op wat er op ons bord ligt. Maar hoe realistisch is een meer voedselautonome stad eigenlijk? Welke ruimte vraagt voedsel in een stad waar iedere vierkante meter onder druk staat? En maakt meer lokale voedselproductie ons daadwerkelijk minder afhankelijk en weerbaarder?
Tegelijkertijd groeit het besef dat voedsel geen vanzelfsprekendheid is. Klimaatverandering, geopolitieke spanningen en verstoringen in internationale handelsketens laten zien hoe afhankelijk steden zijn van een mondiaal voedselsysteem. Wat betekent dat voor Amsterdam en welke rol kunnen lokale en regionale voedselnetwerken daarin spelen?
Onderzoekers, beleidsmakers en lokale voedselinitiatieven gaan met elkaar in gesprek over de toekomst van voedsel in de stad. Over grond, distributie, technologie, gemeenschap en de politieke keuzes die nodig zijn om voedsel een grotere plek te geven in Amsterdam.