Image

Je ouders zwaaien je uit, vanachter het grote raam van het grote ouderlijk huis. Je rijdt zo snel mogelijk de hoek om. Uit het oog, uit het hart, nu je al hoog en breed volwassen bent? Nee, je maakt je zorgen, ziet ze van de trap vallen. Die steile trap die je vader van 80 meerdere keren per dag op en af gaat! 
Ja, je vader wil wel naar een ouderenwoning, maar je moeder, nee. Ze kent de buurt, de mensen, de huisarts, de buurtsuper. Ze is dan ook tien jaar jonger, en wat socialer. Als vrijwilliger werkt ze in het zorgcentrum, twee straten verderop. ‘Wij zijn daar nog lang niet aan toe’, roept ze naar je hardhorende vader. 

Je zet de deelauto terug op de speciale parkeerplaats, stapt de lift in naar de achtste verdieping. In jullie studio van 45 m2 kun jij nog even nog wat werken op je laptop aan de keukentafel, nu je partner vanavond haar yoga heeft. Je hoeft niet eens op te staan om iets te eten, de kant-en-klaar maaltijd schuif je zittend uit de ijskast de magnetron in. 

Je bent de zoon van één van de bijna driehonderdduizend baby’s die na de oorlog zijn geboren (in 2024 werden er iets meer dan de helft daarvan geboren). Deze enorme groep 70-plussers, ook wel boomers genoemd (en dat ben je volgens NRC als je geboren bent tussen 1945 en 1955) woont nog vaak in het gezinshuis met trappen, zolders en kelders: opslagplaatsen vol speelgoed voor hopelijk hun kleinkinderen. Al wordt deze aanwas wat vertraagd door het drukke werk, de hoge huur – door te weinig tijd en ruimte dus.

Dit soort verhalen zijn net zo talrijk als al die lichtjes die je ‘s avonds ziet in de hoogbouw die overal de pan uit rijst. Laatst keek ik ter voorbereiding van een aflevering Bouw Woon Leef over ouderenhuisvesting naar mijn collega’s van TV Schiedam. De piepjonge demograaf Willem Vermeulen van het Planbureau voor de Leefomgeving vertelt: "Die vergrijzing is een zekerheid. En uit ons onderzoek weten we dat vergrijzing veel facetten van het leven beïnvloedt. Zo worden fietspaden vaak te smal aangelegd. Die zouden breder moeten want ouderen slingeren misschien wat meer.” 
(Willem zal nog niet in Amsterdam hebben gefietst. Hoe breed de fietsstraten ook zijn, de 20-plussers maken op hun elektrische fietsen de fietsende ouderen bang, en rijden ze van hun sokken – als de laatsten al niet zelf ‘eenzijdig’ zijn gevallen.)
De demograaf heeft gelukkig nog een zekerheid voor ons in petto. “Het is een kwestie van tijd.” Ja, en dan? “Er zullen weer heel andere stromen op de woningmarkt ontstaan als de babyboomgeneratie op een gegeven moment zal overlijden.”
Goddank.