Boeken

In de NUL20 boekenrubriek worden publicaties besproken op het terrein van stedelijke ontwikkeling, wonen, volkshuisvesting, wijkontwikkeling en leefbaarheid.

Een boek dat bijna geen moment verveelt is deze verzameling portretten (18 stuks) in tekst en beeld van Amsterdamse bootbewoners. Jowi Schmitz, zelf bootbewoonster, tekende de persoonlijke verhalen op van mensen die het water verkiezen boven de vaste wal. Zoals te verwachten viel hebben ze meestal wel wat te vertellen, want het leven op een boot brengt aparte ervaringen met zich mee.

Hoe reageren bewoners op de ingrepen die horen bij stedelijke vernieuwing en hoe ervaren zij hun ‘geherstructureerde’ leefomgeving? Twee studenten stadssociologie (UvA) onderzochten het in Nieuw-West en in Zuid-Oost. De uitkomsten verrassen niet: de ene bewoner is tevreden, de ander niet.

Woningcorporaties komen de laatste tijd regelmatig in het nieuws als er iets misgaat met miljoenenspeculaties of wanneer de als wat al te ruimhartig ervaren beloning van directeuren aan de orde is.

Zo’n veertig jaar geleden begon het ‘groeikernbeleid’ zijn opmars in Nederland. Het kwam neer op versnelde en vooral functionele bouw rond grotere steden, zodat een overloop van woningzoekenden mogelijk werd. Inmiddels wonen er (volgens een cijfer van begin 2012) ruim 860.000 mensen in plaatsen als Almere, Purmerend, Haarlemmermeer, Houten of Nieuwegein. Maar de Schwung is er uit.

Doorstroming, het is inmiddels een begrip geworden dat woningcorporaties en gemeenten doet watertanden. Vanzelfsprekend is het immers allang niet meer. Woningzoekenden, en dan vooral nieuwkomers en starters, hebben het nakijken. Alle reden voor een experiment, vond Platform31, en dan met name gericht op grotere sociale huurwoningen.

Meer dan de helft van de wereldbevolking woont en werkt in een stad, en dat geldt ook voor Nederland. Maar als geïntegreerd onderzoeksgebied bestaat ‘stadsstudies’ niet. De Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) maakte daarom met het programma ‘Urbanisatie & Stadscultuur’ de weg vrij voor het ontstaan van zo’n interdisciplinair vakgebied.

In 1992, ter gelegenheid van haar 75-jarig jubileum, bracht de Amsterdamse Federatie van Woningcorporaties de eerste Atlas Sociale Woningbouw uit. De atlas bestond en bestaat uit een verzameling detailkaarten van Amsterdam met daarop per woningblok en per kleur het bezit van de Amsterdamse corporaties ingetekend.

De opiniesite Ruimtevolk heeft blogs en andere artikelen - waaronder interviews met Adri Duivesteijn en Rudy Stroink - verzameld in een jaarboek. Het overkoepelende thema is ‘nieuw eigenaarschap in de ruimtelijke ordening’, maar het motto had ook kunnen zijn ‘klein is het nieuwe groot’.

Atlas Amstelland - Biografie van een landschap presenteert de geschiedenis van Amstelland in een reeks nieuw getekende kaarten, gebaseerd op resultaten van recent onderzoek. Daarop is te zien hoe het landschap zich ontwikkelde van veenwildernis tot geliefd groengebied.

Tweejaarlijks wordt de thermometer in de hoofdstad gestoken via het grootschalige bewonersonderzoek Wonen in Amsterdam (WiA). Centraal in het onderzoek staat de verhouding tussen woningmarktsegmenten en inkomensgroepen.

In Amsterdam Noir wordt de lezer in 15 donkere verhalen meegenomen op een verkenningstocht langs duistere en donkere kanten van de stad. Dit boek wil stadsbewoners en vakgenoten op een andere manier laten kijken naar Amsterdam en ze dingen laten zien waarvan ze het bestaan misschien niet eens vermoedden.

Het Ontwikkelingsbedrijf van de gemeente Amsterdam geeft jaarlijks het Projectenboek uit met alle projecten die dat jaar gereed zijn gekomen. Een mooi naslagwerk met achtergrondinformatie, foto’s en plattegronden van de projecten. Dit jaar niet alleen inclusief de juryrapporten van de prijzen die de gemeente jaarlijks uitreikt, maar ook met een terugblik op 15 jaar Zuiderkerkprijs.

Marc van Leent, van huis uit architect, maar tegenwoordig vooral actief als conceptontwikkelaar, munt een nieuwe term: ‘publiek vastgoed’. Daarmee biedt hij een geëngageerde visie aan op maatschappelijk vastgoed, zoals scholen, gemeentehuizen of zorginstellingen.

Nu er miljoenen islamitische gelovigen in Europa wonen is de vraag hoe hun religie zich, buiten de cultuur en de samenleving van de moederlanden, verder zal ontwikkelen actueel. Sluiten zij zich op in heimwee of trots en worden moskeeën allochtone mini-samenlevingen, die zich afzetten tegen de westerse dominante cultuur?

Jammer voor de schrijvers van dit boek dat de files in 2012 zijn afgenomen. Het maakt hun voorstellen om verkeersinfarcten tegen te gaan toch iets minder urgent. Maar dat neemt niet weg dat Tijs van den Boomen en Ton Venhoeven in ‘De mobiele stad’ met intelligente voorstellen komen de mobiliteit te verbeteren.

Pagina's